Suplementacja inozytolu u przedwcześnie urodzonych niemowląt z zespołem zaburzeń oddechowych

INOSITOL jest składnikiem fosfolipidów błony, i związki zawierające inozytol są ważne w transdukcji sygnału.2 Niedobór inozytolu3 4 5 6 7 8 może wynikać z niedoboru diety, 5 z wewnątrzkomórkowego poboru, 3 4 5, 8, 9 lub w syntezie endogennej7 lub ze wzrostem szybkości eliminacji.5, 9 U gryzoni niedobór inozytolu może być związany ze stłuszczeniem wątroby, lipodystrofią jelitową i brakiem wzrostu. Podawanie inozytolu niedojrzałym zwierzętom zwiększa poziom płucnego środka powierzchniowo czynnego. 10, 11 Mleko matki, zwłaszcza siara, ma wysokie stężenie inozytolu.12, 13 Formuła dla niemowląt ma niższe stężenie inozytolu, a preparaty stosowane do żywienia dożylnego nie mają go wcale. 12, 13 Stężenia inozytolu w surowicy są wyższe podczas rozwoju płodowego niż podczas postneonatal growth14, 15; u wcześniaków karmionych mlekiem z piersi wzrost stężenia w surowicy wzrasta po urodzeniu, podczas gdy u niemowląt otrzymujących żywienie pozajelitowe ma tendencję spadkową.16
W badaniu 74 przedwcześnie urodzonych dzieci z zespołem zaburzeń oddechowych, suplementacja inozytolem zwiększała przeżycie bez zwiększania częstości dysplazji oskrzelowo-płucnej. 17. Podjęliśmy niniejsze badanie, aby ustalić, czy podawanie inozytolu wcześniakom w ilościach obecnych w mleku matki łagodzi niewydolność oddechową i zwiększa przeżycie bez dysplazji oskrzelowo-płucnej i bez retinopatii wcześniaków oraz możliwość wykorzystania stężenia inozytolu w surowicy do przewidywania wyniku. Wstępne sprawozdanie z tego badania opublikowano w innym miejscu.18
Metody
Kwalifikowalność i losowanie niemowląt i podawanie inozytolu
Protokół badania został zatwierdzony przez Komitet ds. Osób z Centralnego Szpitala Uniwersyteckiego w Helsinkach, a rodzice każdego dziecka wyrazili świadomą zgodę. Badanie przeprowadzono w latach 1985-1989 u niemowląt, które spełniały następujące kryteria: masa urodzeniowa poniżej 2000 gi wiek ciążowy w zakresie od 24,0 do 31,9 tygodni po urodzeniu; w wieku od 2 do 10 godzin; potrzeba żywienia pozajelitowego; dowód zespołu niewydolności oddechowej, z potrzebą wentylacji mechanicznej i leczenia co najmniej 40% tlenu; dowody radiologiczne zespołu zaburzeń oddechowych; i brak poważnych wad rozwojowych lub innych problemów zagrażających życiu (np. wstrząs septyczny lub ciężki obrzęk). Wszystkie uwzględnione niemowlęta, które zmarły przed podaniem inozytolu lub placebo, które miały śmiertelne wady rozwojowe lub które nie miały zespołu zaburzeń oddechowych (jak wskazano w wymogu stosowania uzupełniającego tlenu i stosowania respiratora przez krócej niż 24 godziny) zostały włączone tylko w analizie bezpieczeństwa.
Rycina 1. Rycina 1. Stratyfikacja niemowląt z zespołem zaburzeń układu oddechowego, którzy otrzymali inozytol lub placebo. W badaniu na środek powierzchniowo czynnym niemowlęta otrzymywały placebo po urodzeniu, środek powierzchniowo czynny w profilaktyce przy urodzeniu lub środek powierzchniowo czynny w przypadku zespołu zaburzeń oddechowych (ratowanie).
Niemowlęta kwalifikujące się do badania losowo przydzielono do otrzymywania inozytolu lub placebo (ryc. 1) po tym, jak zostały podzielone na straty w zależności od tego, czy otrzymywały środek powierzchniowo czynny (w ramach innego badania), czy nie.
[patrz też: artech rybnik, małgorzata mikulik, ttw katowice ]