Suplementacja inozytolu u przedwcześnie urodzonych niemowląt z zespołem zaburzeń oddechowych czesc 4

Różnice w wynikach między niemowlętami, którym podawano inozytol i placebo, oceniano za pomocą testu Wilcoxona-Manna-Whitneya, w którym wynik traktowano jako zmienną porządkową z trzema kategoriami.24 Przeprowadzono wieloczynnikową regresję logistyczną w celu ustalenia, czy inozytol ma korzystne działanie. wpływ na wynik. Ta analiza dostosowała się do zmiennych zakłócających, które mogą wpływać na wynik – tj. Wiek ciążowy, masę urodzeniową, pięciominutowy wynik Apgar, płeć, zapotrzebowanie na tlen uzupełniający w wieku jednej godziny i leczenie surfaktantem (tak lub nie). Różnice między dwiema grupami pod względem cech okołoporodowych i chorobowości oceniano za pomocą dwustronnego testu .2, testu Wilcoxona-Manna-Whitneya lub testu t, w zależności od przypadku. Średnie ilości tlenu wdechowego i ciśnienia w drogach oddechowych wymagane przez grupę inozytolu w ciągu pierwszych 12 do 144 godzin życia porównywano z wartościami dla grupy placebo na podstawie analizy kowariancji, w której wartości dla tych dwóch zmiennych w wieku od jednego do sześciu lat godziny były używane jako współzmienne. Stężenia inozytolu w surowicy i stosunki lecytyna: sfingomielina z dwóch grup zostały porównane na podstawie analizy wariancji. Wyniki
Spośród niemowląt przyjętych na oddziale intensywnej terapii w latach 1985-1983, 352 osób kwalifikujących się do badania stosownie do ich wagi i wieku ciążowego. Spośród tych 352 niemowląt, 119 nie było zapisanych: 96 niemowląt nie miało zespołu zaburzeń oddechowych, 17 niemowląt miało inne choroby zagrażające życiu, a zgoda nie została uzyskana od rodziców 6 niemowląt.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka niemowląt z zespołem zaburzeń oddechowych według grupy badawczej * Tabela 2. Tabela 2. Zachorowalność w grupach badawczych w pierwszych 28 dniach życia. Grupy badane były porównywalne na podstawie wielu zmiennych (tabela 1). Cztery niemowlęta z grupy placebo i trzy z grupy inozytolu zmarły przed otrzymaniem jakiegokolwiek leczenia, dwie miały letalną wadę rozwojową (po jednej w każdej grupie), a trzy nie miały zespołu zaburzeń oddechowych (dwa w grupie placebo i jeden w grupie inozytolu ). Te 12 niemowląt włączono tylko do analizy bezpieczeństwa (tabela 2). Wyniki analizy zamiaru do leczenia255 były podobne do opisanych poniżej (dane nie przedstawione).
Nie stwierdzono wykrywalnych zmian w stanie oddechowym, ciśnieniu krwi lub stężeniu glukozy we krwi związanych z podawaniem inozytolu lub placebo. U 32 niemowląt przyjmujących inozytol lub placebo, suplementacja w pierwszym tygodniu życia została skrócona o średnio jeden dzień (skąpomocz rozwijała się u 4 niemowląt, ciężka hiperglikemia rozwinęła się w 3, a karmienie enterai ustalono w 25). Niewydolność oddechowa wystąpiła u 56 pacjentów po dziesiątym dniu życia, dzięki czemu kwalifikowali się do ponownego leczenia; ponieważ 41 z nich rozpoczęło regularne żywienie jelitowe, tylko 15 zostało wycofanych (9 w grupie placebo i 6 w grupie inozytolu).
Zachorowalność noworodków
Tabela 2 przedstawia główne przyczyny zachorowalności noworodków w dwóch badanych grupach. Odma opłucnowa występowała rzadziej w grupie leczonej inozytolem (10% vs. 20%, p = 0,03), ale nie było innych różnic między grupami
[hasła pokrewne: ttw katowice, cezas lublin, nfz łódź przeglądarka skierowań ]