Suplementacja inozytolu u przedwcześnie urodzonych niemowląt z zespołem zaburzeń oddechowych ad 5

Glukoza podawana jako placebo nie zwiększała częstości występowania hiperglikemii. Wśród niemowląt z przetrwałym przewodem tętniczym leczenie indometacyną osiągnęło zamknięcie u 83 procent niemowląt z inozytolem w porównaniu z 68 procentami z placebo (p = 0,06). Ciężkość zespołu zaburzeń oddechowych i wpływ środka powierzchniowo czynnego
Rycina 2. Rycina 2. Średnia (. SE) frakcja wymaganego tlenu inspirowanego i średnie ciśnienie w drogach oddechowych wymagane u niemowląt z zespołem zaburzeń oddechowych, którzy otrzymali inozytol lub placebo. Aby przeliczyć średnie ciśnienie w drogach oddechowych w centymetrach wody na kilopaskale, należy pomnożyć przez 0,098. Dzieci, które otrzymały inozytol, wymagały mniej wdychanego tlenu (P <0,01 na podstawie analizy kowariancji) i średniego ciśnienia w drogach oddechowych (P <0,05) od 12 do 144 godziny życia niż niemowlęta, które otrzymywały placebo.
Figura 2 pokazuje nasilenie zespołu zaburzeń oddechowych. Niemowlęta, które otrzymywały inozytol, wymagały niższej średniej ilości wdychanego tlenu od 12 godziny do 144 godziny życia niż niemowlęta, które otrzymywały placebo (P <0,01). Występowała podobna tendencja w średnim zapotrzebowaniu na ciśnienie w drogach oddechowych (P <0,05), indeks wentylacji (P <0,01) i wskaźnik wydolności oddechowej (P <0,02).
Wśród niemowląt, które nie otrzymały środka powierzchniowo czynnego, te podawane inozytol miały wyższą średnią (. SE) liczbę lecytyny: sfingomieliny w wieku dwóch dni niż te, którym podano placebo (8,9 . 0,8 vs. 5,0 . 0,6, P <0,01). Nie było różnic między grupami w stosunku do lecytyny: sfingomieliny w wieku od do 4 godzin, 5 dni lub 12 dni. Niemowlęta, które otrzymywały środek powierzchniowo czynny miały wysoki stosunek lecytyny: sfingomieliny podczas całego badania, a suplementacja inozytolu nie miała wpływu na stosunek (dane nie pokazane).
Wynik noworodkowy
Tabela 3. Tabela 3. Podstawowe wyniki w grupach badawczych w wieku 28 dni. * Tabela 4. Tabela 4. Główne przyczyny śmierci noworodków i niemowląt. U niemowląt z inozytolem stwierdzono istotnie niższą śmiertelność i istotnie wyższe przeżycie bez dysplazji oskrzelowo-płucnej niż u niemowląt przyjmujących placebo (tabela 3). Częstość występowania dysplazji oskrzelowo-płucnej w wieku 28 dni wśród żyjących niemowląt w grupie inozytolu wynosiła 20%, w porównaniu z 32% w grupie placebo (P = 0,058). Nasza wstępna analiza18 tej próby, w której dysplazja oskrzelowo-płucna została wskazana przez wynik 6 lub więcej (system oceny Toce i wsp. 20), wykazała, że inozytol zmniejsza częstość występowania tego powikłania. Główne przyczyny zgonu w okresie noworodkowym przedstawiono w Tabeli 4. Dzieci z inozytolem miały niższą śmiertelność z powodu przyczyn płucnych (zespół zaburzeń oddechowych, dysplazja oskrzelowo-płucna lub krwotok płucny) (6 procent vs. 16 procent, P = 0,025) .
Tabela 5. Tabela 5. Wpływ środka powierzchniowo czynnego na zapotrzebowanie tlenowe i przeżywalność w grupach badanych * Jak pokazano w Tabeli 5, poprawa przeżywalności noworodków bez dysplazji oskrzelowo-płucnej była widoczna wśród niemowląt, które nie otrzymały środka powierzchniowo czynnego, ale nie wśród tych, którzy otrzymać to.
Retinopatia Wcześniactwa
Tabela 5 pokazuje liczbę niemowląt z ostrymi stadiami retinopatii wcześniactwa
[patrz też: nfz łódź przeglądarka skierowań, teb edukacja leszno, szułdrzyński twitter ]