Lewe urządzenie Ventricular Assist i terapia lekowa w celu odwrócenia niewydolności serca cd

Prawidłowe i lewe ciśnienie i pojemność minutowa serca mierzono (przy włączonym urządzeniu, a następnie wyłączano przez 15 minut) i uzyskano lewy ventriculogram (przy wyłączonym urządzeniu). Eksplanacja i kontynuacja
Rozważano eksplantację, jeśli spełnione zostały następujące kryteria, gdy urządzenie wspomagające lewą komorę było wyłączone przez 15 minut: średnica końcowo-rozkurczowa lewej komory mniejsza niż 60 mm, skurczowa średnica końcowa lewej komory mniejsza niż 50 mm i lewa frakcja wyrzutowa komory (LVEF) większa niż 45%; ciśnienie końcowo-rozkurczowe lewej komory (lub ciśnienie zaklinowania płuc-kapilarnego) mniejsze niż 12 mm Hg; wskaźnik spoczynkowego serca wynoszący ponad 2,8 litra na minutę na metr kwadratowy powierzchni ciała; i maksymalne zużycie tlenu (VO2 max) przy wysiłku ponad 16 ml na kilogram masy ciała na minutę i wzrost wentylacji minutowej (VE) w stosunku do produkcji dwutlenku węgla (VCO2) (nachylenie VE / VCO2) poniżej 34.
Urządzenie eksplantowano za pomocą techniki minimalnie inwazyjnej20 u wszystkich pacjentów, z wyjątkiem tego, który miał ropień wokół urządzenia, który rozciągał się wokół przeszczepu wypływu. Lizynopryl, spironolakton i losartan zostały ponownie uruchomione po eksplantacji, ale klenbuterol został przerwany. Karwedilol został ponownie uruchomiony w miejsce bisoprololu.
Wszyscy pacjenci byli oceniani w naszym ośrodku w odstępach miesięcznych za pomocą echokardiografii, testów wysiłkowych krążeniowo-oddechowych oraz oznaczania stężenia peptydów natriuretycznego w mózgu. Cewnikowanie prawego i lewego serca wykonano 3 miesiące i rok po eksplantacji. Jakość życia oceniano 3 lata po eksplantacji zgodnie z oceną z kwestionariusza Minnesota Living with Heart Failure.
Analiza statystyczna
Wartości wyrażono jako średnie . SD. Wartości przed implantacją i przed eksplantacją urządzenia wspomagającego lewą komorę porównano z użyciem testu rang podpisanych Wilcoxona (oprogramowanie SAS, wydanie 8.02). Do oceny wpływu wieku, wymiarów lewej komory i czasu trwania niewydolności serca na regenerację zastosowano nieparametryczny test rangowy.
Wyniki
Charakterystyka populacji badawczej
Pomiędzy grudniem 1999 r. A lipcem 2001 r. Łącznie 27 pacjentów poddano wstawieniu urządzeń wspomagających komorę w szpitalu Harefield. Wszyscy pacjenci mieli ciężką niewydolność serca z objawami dysfunkcji narządów z powodu małej pojemności minutowej serca. Poziom bilirubiny był podwyższony (wskazujący na dysfunkcję wątroby) u wszystkich pacjentów, a wydalanie z moczem było mniejsze niż 0,5 ml na kilogram na godzinę, pomimo odpowiedniego wypełnienia i zastosowania inotropów (wskazujących na dysfunkcję nerek) u 20. Spośród tych 27 pacjentów, 3 zostały wykluczone z badania, ponieważ miały kardiomiopatię niedokrwienną.
Spośród 24 pacjentów z kardiomiopatią niezioboczną 4 poddano implantacji urządzenia jako leczenie ratunkowe z przyczyn współczucia i zostały one wyłączone z badania. Ci czterej pacjenci byli wstrząśnięci kardiogennie, otrzymując bardzo duże dawki co najmniej czterech inotropów, z połączoną niewydolnością nerek i wątroby; trzech z nich miało kwasicę brutto, trzy wymagały wewnątrzaortalnej pompy balonowej, a jedna wymagała pozaustrojowej oksygenacji membranowej
[hasła pokrewne: blogi chorych na sm, badania przed zajściem w ciążę po 30, terapia lublin ]
[podobne: cezas lublin, ttw katowice, kielecka izba aptekarska ]