Kontrolowana próba gancyklowiru w zapobieganiu chorobie cytomegalowirusowej po transplantacji serca

WIELU POWODÓW, że biorcy przeszczepu serca zostają zarażeni wirusem cytomegalii (CMV) z istotnymi krótkoterminowymi powikłaniami, obejmującymi zarówno ogólnoustrojową, jak i ogniskową chorobę CMV w pierwszych miesiącach po transplantacji, a także zwiększoną podatność na inne infekcje oportunistyczne w ciągu pierwszego roku.2 CMV żołądkowo-jelitowe choroby i zapalenie płuc są najważniejszymi krótkoterminowymi następstwami zakażenia CMV u osób po przeszczepieniu serca.1 Infekcje CMV wiązały się także z większą częstością występowania choroby wieńcowej w latach po transplantacji.3 Leczenie gancyklowirem powoduje poprawę objawów choroby wywołanych przez CMV w tej i innych populacjach.4 Ponadto stwierdzono, że gancyklowir jest przydatny w leczeniu infekcji CMV, zanim pojawią się objawy. W randomizowanym, kontrolowanym badaniu, 5 leczenie gancyklowirem zmniejszyło częstość występowania zapalenia płuc wywołanego CMV u bezobjawowych biorców przeszczepu szpiku kostnego, u których występowały CMV-dodatnie popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe. Rzucanie CMV jest również regularnie tłumione przez leczenie gancyklowirem4 – dobry wstępny wskaźnik działania przeciwwirusowego leku in vivo.
Gancyklowir jest dobrze tolerowany u biorców przeszczepionych narządów, u których występuje choroba CMV.6 Wydaje się więc uzasadnione, aby ocenić wczesne profilaktyczne stosowanie tego leku w kontrolowanym placebo, podwójnie zaślepionym badaniu u biorców przeszczepów serca.7 W naszym badaniu oceniano korzyści profilaktyczny 28-dniowy cykl dożylnego podawania gancyklowiru rozpoczynający się jeden dzień po transplantacji. Ponieważ nie było wcześniejszych doświadczeń z profilaktyką CMV w tej populacji pacjentów, wybrano projekt, który wpływałby na zdarzenia we wczesnej fazie replikacji wirusa przed rozwojem jawnej choroby. Ponadto schemat badania był atrakcyjny, ponieważ powodował minimalną ingerencję w normalne czynności pooperacyjne pacjentów.
Metody
Pacjenci
Osoby biorące przeszczep, które przed przeszczepem były CMV-seropozytywne lub które otrzymały narząd od dawcy CMV-seropozytywnego, były badane w Centrum Medycznym Uniwersytetu Stanforda, Uniwersytecie w Utah Medical Center, Szpitalu w Dniach Ostatnich oraz Centrum Medycznym Weteranów w Salt Lake City. , z których trzy ostatnie stanowią program szpitalny zrzeszający szpitale transplantacyjne Utah. Ze względu na możliwość wystąpienia różnic w częstości występowania lub mechanizmach zakażenia pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy w wyniku randomizacji zgodnie z ich stanem serologicznym CMV. Podobne schematy immunoterapii jatrogennej (w tym przeciwciało OKT3, kortykosteroidy, azatiopryna i cyklosporyna) były stosowane w obu programach do przeszczepu w celu utrzymania przeszczepu. Pacjenci zostali wykluczeni z badania, jeśli przeszli połączony przeszczep płuc serca, otrzymali jakiekolwiek inne leki przeciwwirusowe w ciągu siedmiu dni przed rejestracją lub mieli liczbę leukocytów poniżej 1,5 x 109 na litr (1500 na milimetr sześcienny), liczba płytek krwi poniżej 50 × 109 na litr (50 000 na milimetr sześcienny), klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała lub stężenie kreatyniny w surowicy powyżej 400 .mol na litr (4,5 mg na decylitr)
[przypisy: multimedica wrocław, szułdrzyński twitter, nebbud dla dzieci ]